Merhaba arkadaşlar,
Neredeyse 3 yıl süren ilişki basit bir tartışma sonucu sonlandı, belki tartışma işin bahanesiydi, tartışmadan sonra bulunduğum ilçede nehirde arkadaşımın çocuğu bayrama kadar haftalarca gece gündüz aradık, tabii bu süreçte çok yazamadım ve durumu düzeltmek için ekstra çaba sarf etmedim. Zaten bayramdan da pek bir şey anlamadık, sonrasında bana birinin olduğunu ve nişanlanacağını söyledi, ben inanamadım. Yüzükte parmakla fotoğraf gelince, hayatımın en berbat dönemini 1 aydır yaşamaya başladım, yaşamaya da devam ediyorum. Bu denli canımı acıtacağına hiç ihtimal vermezdim, arkadaşlarına ulaştım, inanmak istemiyordum hepsi gerçekten nişanlandığını ve mutlu olduğunu söylediler...
Bu süreçte aşağı yukarı depresyona giren bir insanın yaşadıklarını yaşamaya başladım, bu duruma düştüğüm için kendime ara ara kızıyorum fakat hayatımın hiçbir safhasında ve ilişkisinde böyle olmamıştım. Acı çekmekten bildiğiniz haz almaya başladım, her gün ağlamam ve acı çekmem gerekliliymiş gibi bunu yapıyorum. Psikolojik destek ise ailemin ikna ve çabalarıyla oldu, muhtemeldir ki, obsesif kompulsif bozukluk var, oradan çıktıktan sonra buraya bu konuyu açmaya karar verdim, çünkü yazacağınız her yorum ve aktaracağınız her tecrübe bana faydalı olabilir, çünkü ben hala aşık avuntusu deyin salaklık ve aptallık deyin, onun bana geri döneceğini, bir yerde bu işin bozulacağını, bozulmasa bile onu bir ömür bekleyeceğim gibi düşünceler içerisindeyim...
İçinde bulunduğum durumun çektiğim acının son bulmasını istemiyorum, kendi kendime ümitlenip sonrasında bir karanlığa düşüyorum, her yer ve her şey o, geri gelmeyecek biliyorum ama ne yapacağım, ne edeceğim hiç bilmiyorum ve bazen kendimden korkuyorum... Hedeflediğim her şeyi bıraktım, insan içine çıkmak istemiyorum. Bazen delirecek gibi oluyorum...
Her daim dualarınızı bekliyorum...
Hocam zaten sizden ayrılmadan önce kendine bir yol çizmiş, sizden ayrıldıktan sonra hemen nişanlanan biri için çok da üzülmeye değmez. Evet insan yaşadıkları şeylerden ötürü üzülebilir ama bence sevgi de hak edene verilmeli. İnsan severken gözüne bir perde inmişçesine sever karşıdaki kişinin gerçek yüzünü göremez bu yüzden bence ne yapın edin o perdeyi aralamaya çalışın gerçekleri görün o zaman sevdiğiniz kişinin gerçekten nasıl olduğunu görürsünüz. Ki diyelim milyonda bir ihtimal erken nişanlanması tesaddüf oldu ve gerçekten iyi biridir o zaman da şunu unutmayın "Kimse kimseyi sevmek zorunda değil." Evet kimse bizi sevip hayatına almak zorunda değil burda önemli olan bizim kendimizi sevmemizdir. Dünyada min 4 milyar kadın var ve emin olun milyonlarca belki de milyarlarca istediğiniz sizi gerçekten sevebilecek birileri hayatta vardır, tek kişiye takılıp geleceğin önüne set çekmek doğru değil. Biliyorum ne yazsak anlaşılmaz olacak çünkü farklı bir ruh hali içindesiniz inşallah en kısa sürede toparlanırsınız. Bunun için de farklı hobiler veya işler bulmaya çalışın o kafayı boş bırakmayın hocam yoksa kafayı yersiniz. Allah yardımcınız olsun tekrardan.