Kendimi bildim bileli yazıyorum. En büyük tutkum yazmak ve yeni kurgular üretmek. Aklımda onlarca farklı senaryo dolaşıyor. Hepsi yazılmayı bekliyor ama oturup yazamıyorum aklım karman çorman. Sonra kendimi iyi ifade edemediğimi görüyorum. Kendini iyi ifade edemeyen biri kelimeleri nasıl ahenkle buluşturabilir diyorum. Çevremdeki herkes güzel yazıyorsun esra, diyor. Annem benim hiçbir konuda destekçim olmadiğı gibi bunda da destekçi olmadı ama ben tanınan bir yazar olmak istiyorum. Bu çok zor biliyorum. Evde bilgisayara oturup saatlerce yazması da çok zod. Çünkü anne figürü var. Ne yapıyorsun boş boş diyor. Halbuki her şeyden kaçış yolu olarak bir şeyler yazdığımı ya da karaladığımı bilmiyor. Ya da yaşadığım acıları karakterlere yansıttığımı. Yazdıkça kendimi buluyorum. Yazdıkça hafifliyorum. Ama benden iyi bir yazar olur mu bilmiyorum kendimi iyi ifade edemiyorum. Bu başlı başına bir sorun bence.