Bu intihar mevzusu herşeyi tüketen artık hiçbirşeyden zevk/tat alamayan insanların kendileri için kurtuluş sandığı birşey.
Ama ölümden sonra başka bir hayatın yok, bir şans yok.
Dogmatik düşüncelere göre uyanış ama gerçekçi düşünceye göre herşeyin sonu tamamen son, yokluk, hiçlik.

Hayat öyle birşey ki bir an kendi yüksekten aşağı atmak istersin yapamazsın veya yapmazsın. Sonra bir bakmışın öyle bir hayatın olmuş ki herkes senin hayatına imrenerek bakar hale gelmiş. Benzer noktadan geçtim ve çok şükür son yazdığım cümle şu an yaşanıyor. Ama gelecek ne getirir bilemem. Hayatı çekilir hale getiren tam da bilinmezlik.