Selam olsun,

Ellerimiz arasından kaymayan hayatın dimağına üfüreyim.
Hayat dediğin kayacak, zıplayacak, coşacak, duracak yani aksiyon halinde olacak.

Biz çok mana yüklüyoruz olana bitene.
Yaşıyoruz işte düşe kalka hep beraber, kimimizin dizi kanıyor kimimizin kafası patlıyor yara bere içinde olmayanımız mı var?
Ailen senden ümidini kesmez sana öyle hissettirebilir ama kesmez. Belki yaptıklarının farkında değillerdir belki de senin ne kadar etkilendiğinin farkında değillerdir.
Düzelir sonra yine bozulur sabitlik hali yoktur.

Borçlar ödenir, iş tuttursun sonra daha fazla borcun olur daha çok çalışır işi de batırırsın ve tekrar ayağa kalkar hepsini toparlarsın.
Hepimiz defalarca devriliyoruz ve seninle aynı ümitsizlikleri yaşıyoruz peki neden?
Borç var ödeyemiyorum. eeee ödeyemiyorum işte ne kadar dert edinirsem edineyim sonuç değişmiyor ödenmiyor. Bekleyecekler.
Sizin değerinizi, yaşamınızı, duygularınızı ya da düşüncelerinizi kimse önemseyebilir hatta gülünç bulabilir bile lakin siz kendi içinizde kendinize kulak verin.
İnsanların ki aileniz bile olsa çok kulak asmayın.

Havaya sıçrayıp gözünüz kapalı şekilde poponuzla fosforlu yeşil bir martı yakalasanız bile sağ kanadının tek tüyü dışarda kalmış diye yaptığınızı değersiz kılacak insanlar hep olacaktır.
Ne alkışa ne yuhalamaya değer vermeye lüzum yok.

Biran önce silkinip kendinize gelirsiniz umarım. Her şey silkinmeyle başlar.