O gece klavye başındakiler, hala klavye başında. Oturmaya devam etsinler. Dünya’yı fethedecekler klavyelerinden.

Sokaklarda, yollarda, dağlarda o gece yüzlerce insanla kaçak fetöcüleri aradık. Ondan sonra ki süreçte de uzun zaman Marmaristeydim, neler yaşandı, neler değişti her noktasına kadar yakınen bilirim. Milletimize, vatanımıza zarar vermek isteyenleri engellediysek ne mutlu bize.

O gece vatanını korumayan, şuan ki klavyeşörler bir zahmet mesaj yazmasınlar bu konuya.

Bende bu anadolulu özgüvenine bayılıyorum.

Yanlış anlama, hayatını vasatın altında yaşamış insanların Türkiye de İLK, Dünya’da 7. FABRİKAYI kurmasına “ pek dişe değer bir şey değil “ denmesi de gülünesi.

Neyse ki bunların bin katıyla savaştıkta bu ülkede üretim yapıyoruz. Kendinizi kaf dağında görmeyin, ne zorlukları aştıkta bu ülkeye katma değer sunuyoruz, sizler olsa olsa toz taneleri.