Hocam sizin dediğiniz gibi öyle olmuyor. Nereye giderseniz gidin önce pis işleri yaptırıp, düşük maaş veriyorlar. Sizden sonraki gelen nesil yani sizin çocuklarınız ancak sıfırdan o ülkenin vatandaşı olarak doğduğu için, o ülkenin okullarında okuyup, o ülkenin kültürüyle büyüdüğü için daha iyi adapte oluyor. Ama siz kendinizi feda etmiş oluyorsunuz. (Tabii ben kendimden geçtim, çocuklarım kurtulsun diyorsanız bilemem)

Bir ülkeye gidiyorsunuz. O ülkenin kültürünü bilmiyorsunuz, Dillerini bilmiyorsunuz. Ayak işlerini yapıyorsunuz. Üst seviyelere terfi olmanız mucize gibi bir şey oluyor. Çünkü kendi vatandaşı varken, neden sizi müdür, şef yapsınlar. (Tabii yaşınız gençse durum farklı. 20-25 yaşında farklı bir ülkeye gitmekle, 40-50 yaşında bir ülkeye gitmek aynı şey değil.)

Meslek açısından Örnek vermek gerekirse; Türkiye'de tuvaletçi, bulaşıkçı, temizlikçi vs. Avrupa'da yine o işi yapsa, o kişilere koymaz. Zaten Türkiye'de de ayak işleri yapıyordum der. "Türkiye'de bir şirkette müdür olma ihtimalim yoktu. Masa başı çalışma ihtimalim yoktu. Burada da yok, o yüzden benim için sıkıntı yok" derler.

Ancak Türkiye üniversite okumuş biri. (Örneğin, muhasebe, sigorta, bankacılık, insan kaynakları, dış ticaret, radyoculuk, sinemacılık vs. vs.) Avrupa'ya gitse tuvalet yıkayacak, bulaşık yıkayacak. garsonluk yapacak. Ama Türkiye'de kalsa mesleğinde deneyim kazansa, masa başı işte çalışacaktı.
- Türkiye de kalıp masa başı işte çalışıp 1.000dolar kazanmak mı? (Terfi olunca artacak)
- Yoksa Avrupa'ya gidip tuvalet temizleyip 2000 dolar kazanmak mı? (Ülkeyi tanıyıp, çevre yaptıkça farklı işlere girecek)

Siz Türkiye'de okumuş biri olsanız hangisini tercih ederdiniz? Türkiye'de mesleki deneyimi olanı ve yabancı dil öğreneni çoğu kurumsal firma zaten kapıyor.


Diğer olay ise, diyelim 3. dünya savaşı çıktı. Tüm ülkeler savaşa girdi. Almanya veya diğer yabancı ülkeler cephenin ön safhalarına kimi koyacak. Askeriyede rütbeli personel, kimi yapacaklar sizce?