İçten cevabınız adına teşekkür ederim. Bir nasılsın ? Sorusunu bile sormayan, soramayan insanlar kümesi olarak bu hâle, bugünlere gelmemiz normal. Anormal olan kısım bunca bencillik içinde mutluluğu aramamız ile alakalı. Herşey bireysel hâle geldi. İnsanlar huzursuz ve gergin. Düşünsene bir manzaraya karşı kahve içerken bile keyfi değil borçları düşünen insanlar olduk.
Hakkınızda hayırlısı diyorum.
Sağolasınız hocam çok teşekkür ederim, ama şunu gözlemliyorum ki artık NASILSIN sorusuna bile içten cevap veremiyoruz, çünkü farkındayız ki KÖTÜ desek bile bir çözümü olmayacak. Hele ki ev geçindiren bir adam ne dese boş. Tadı kalmadı hiçbir şeyin, içimdeki huzursuzluk her gün büyüyor.