Baba evinde etsiz yemek yemedim. Sovyet döneminde büyüdüm, havyarı hindilere atardık fazlalıktan, bedava verilen aylık şeker, un, et almadığımız için ceza kesilirdi....

Allah her kesin velilerine ömür versin.

Bugün bir baba olarak bazı şeyleri alamadığım için ve bunu farklı alternatiflerle geçiştirirken hissettiklerimi kelimelere dökmek imkansız.

Dilerim ki mutlu ve kaygısız günler Türk ulusunda yeniden şahlansın. Ama olmayacak duaya amin demek gibi bir şey olarak algılansa da, ben hep umutluyum....