Arkadaşlar yaklaşık 4 yıldır felan hayatıma kimseyi almıyorum. Hep ihanete uğrarım korkusu ile kimseyle konuşmuyordum. Biriyle tanışayım dedim. İlişkimde gayet sadık olmaya ve güven vermeye çalıştım. Dün sensiz olamıyorum ayrılmayalım diye telefonda ağlayan kişi bugün eski sevgilisiyle barışmış ve ayrıldık. Neden böyle oluyor bilmiyorum. Bu dünyada hiç mi kimseye güvenemeyeceğiz. Madem böyle bişey vardı neden önceden söylemiyorsun herkes yoluna baksın.

Zoruma giden kısım böyle bişey vardı neden söylemedin önceden. Kimseyle dertleşemiyorum ruh gibi geziyorum işkence gibi geliyor her şey. Mesele ayrılmak değil ihanete uğramak. Oysa ki asla haketmemiştim. Haksızlığa uğradım. Tabi her durumda şükrederim. Artık ilişkilere bir tık daha korku ile yaklaşacağım. Kimseye güven yok bu dönemde.