İmkanlarımızı kendimiz için her gün kullanıyoruz zaten hocam. Bahsettiğim gibi bir gruplaşma / güç birleştirme yapabilirsek kendi ülkemize de birçok faydamız olacaktır. Maraş depremi zamanında da sonrasında da , suriyeliler afganlar konusunda da, ekonomi konusunda da her gün bu sorunları yaşayarak mücadele veriyoruz zaten. Detay verip vicdan yapmak istemiyorum ama ölü çocukların, yetim öksüz kalanların savunması bu olamaz bence.
sabaha kadar tartışsak ne ben sizi ne siz beni ikna edebilirsiniz. vicdan ile mantık farklı işler, ben ölen biri insanı bırakın karınca dahi görsem vicdanım sızlar ayrı mesele, fakat dünyada milyarlarca insan var, ve bunlar arasında yüzmilyonlarca kadın, çocuk var yardım eli uzatmamız gereken, o kadar elimiz yok. malesef elimiz kendimize yetsin, sonra diğerlerine bakarız.
süper güç değiliz. zekat, hac bile imkanı olana vazifedir dinen de. bizim şuan kendimize hayrımız yok , imkanınız var ise öncelikle umutsuzluktan yurtdışına kaçan, kötü yola düşen kendi gençlerinize el uzatın elinizden geldiğince, hepimiz internet insanıyız, parsızlıktan, ailesizlikten ne yollara düşüyor gençlerimiz. aksi halde 100 yıl sonra bugün acıdıgımız filistinden eksik kalmayız. ülkeye katkı değer sunacak mühendisler, öğretmenler geçim sıkıntısından intihar ediyor, gençler, doktorlar ülkeden kaçıyor. filistine gelene kadar önce kendimizi bir halledelim. önce can, sonra canan.
aksini düşünen elinden geleni yapabilir tabi, bu benim hayat görüşümdür, ben kendi milletimde örneğin muhtaç onca smalı bebek varken mesela, filsitinli bir aile için maddi bir mücadele veremem, bu konuda uluslararası mücadeleyi sonuna kadar desteklerim orası ayırdır, ukrayndada destekledim, filistinde de desteklerim, kongoda da desteklerim. fakat bireysel olarak etim ne budum ne? varsa karınca kararınca kendi insanıma harcarım.
sevgiler