Paran varsa ve geleceğini garanti altına alabileceksen çocuk yapacaksın.

Kimse üniversite mezunu olup; iş hayatına markette (ki muhtemelen her zaman gariban bir hayat) başlamak zorunda değil.

Ortalama bir hayatın içerisinde çocuk yaparsan; kalitesiz bir eğitim alır, yabancı dili olmaz, serseri olup olmayacağı düşeceği arkadaş çevresine bağlı olur vs.

Aydın ailelerde büyüyen çocuklar dopamin eşiklerini pis alışkanlıklara çekmediği sürece hep kaliteli bireyler oluyorlar.

Yaz tatillerinde farklı kültürler tanıyan, ülke değiştiren bir çocuk günde 8 saat telefonla oynayan, kalitesiz müzikler dinleyen, büyüklerine saygısızlık yapan keko bir tip Z olmayacaktır.

Özet olarak; çocuğun arkadaşlarıyla buluşurken cebine bakmak zorunda kalacaksa çocuk yapmayacaksın. Ayakkabının dandiğini alacaksa, et yiyemeyecekse... Bu böyle gider.