Ben bekarım ve bekar kalmayı tercih ediyorum yaşım 27. Nedenleri;

1)Ben maddi imkansızlıklarla dolu bir çocukluk geçirdim, bunu doğacak çocuklarımın yaşamasını istemem, kendim şuan refah seviyesini sağlıyorum ama bir aileye bunu sunacak gücüm yok şuan.
2)Ankara tunalı ikinci evim oldu takılmak güzel, takılırken bile tekimdir, ciddi ilişki düşünemiyorum kadınları tanıya tanıya güvenesim gelmiyor kimseye. Çünkü çok şey yaşadım gördüm duydum. (Ör: "burda kalamazsın gitmen lazım sabah şehir dışından sevgilim gelecek" vsvs.)
3)Ben rahatıma aşırı düşkün biriyim birisiyle birlikte uyurken bile rahatsız oluyorum uyuyamıyorum bu sadece bir örnek
4)Tercih edilmiş yalnızlık çok güzel bir şey, Mecbur kalınmış yalnızlık insanı intihara sürükler bunun arasındaki fark önemli.Şuanlık tercih yönünde ama gençliğim bitince pişman olacağımı biliyorum tamamen güvenebileceğim "kanka" gibi bir ilişki kuracağım kız çıkarsa o zaman düşünürüm. İnşallah geç olmadan çıkar çünkü hevesim bitince gelen her şey beni daha çok üzer