hep aynı hep aynı... yabancı dizilere meraklıyım... onlarca yıldır seyrederim... yine seyrediyorum. hani günlük yaşamı konu alan dizilerden... marketteki sohbetler, misafirlikler, işyerindeki sohbetler falan.. onlara bakıyorum, kendime bakıyorum... onların yollarına kendi yollarıma bakıyorum... bir daha onlara bakıyorum sonra kendime bakıyorum. kendi yaşadığım coğrafyaya bakıyorum...

kafamı duvarlara vuruyorum. içimi derin ve doldurulamaz bir boşluk hissi dolduruyor omuzlarımda büyük bir çoküş duygusu hissediyorum. çaresizlik...

işleri güçleri sormuşsun... yok.... keyifleri sormuşsun... yok...

ben de ek olarak ümitlendiğim şeyleri söyleyeyim... yok... hayallerimi yazmamı ister misin.... yok....

coğrafya kaderindir..