hiç düşündünüz mü 100 yıl sonra yani 2124 de hepimiz, ailemiz arkadaşlarımız akrabalarımız sevdiklerimiz olmadan tek başımıza gömüleceğiz. bir ömür harcayarak aldığımız evimizde başkaları ve belki de yabancılar oturacak. yıllarca anılar biriktirerek kullandığınız kanepe takımlarınız, gürgen ağacından yapılmış gardıroplarınız eskiciye verilecek...
öldükten sonra en fazla bir kaç yıl daha anılacağız. sonra duvarda ufak bir resimden ibaret olacağız. bir kaç 10 yıl sonra ise yaptıklarımız tarihin tozlu raflarında bile unutulacak.
düşünsenize, kaçımız dedemizin babasını tanıyoruz, anıyoruz ki ?
eğer bu yazı sizi durup düşündürdüyse, bence bi dur kardeş. bi dur ve ne yaptığını sorgula... yapmaktan korktuğun şeyler mi var? çok istiyorsan yap.. neyi bekliyorsun ?

yaşım 34
üniversiteyi yurtdışında okudum.
6 dil biliyorum.
bir fabrikada ihracat müdürüyüm.
kırtasiye işletiyorum
2013 den bu yana Gmail açıyorum.
ve satışına yeni başladığım Eski Tarihli İnstagram Hesaplarının satışını yapıyorum.

hedefim ?
işletmekte olduğum kırtasiyemin e-ticaret sistemine yeterli reklam bakiyesi yaratmak.
bu süreçte fabrikadan aldığım ve realde kırtasiyeden gelen paralarla yaşamımı idame edip internetten gelen parayı ise e ticarete yatırmak tek hedefim.

neden yapıyorum ?

adananın keşmekeşinden suriyelisinden özel sektörün iğrençliklerinden bıktığım için izole bir hayat yaşamak adına az insan çok huzur felsefesini benimsemiş bir bölgede yeteri kadar toprak parçasına sahip olmak için.
herşeyden çok sevdiğim oğlumla daha çok vakit geçirebilmek için(golden retriewer)

yılma, korkma, başla,
çünkü sende bir kaç on yıl sonra silinip gideceksin. deniyorum... yapmaya çalışıyorum. ne kaybederim ki ? bir ömür mü ? zaten avcumuzun içinden öyle ya da böyle kayıp gitmiyor mu ?
neyse Pakistandan 40 kişilik ticari bir heyet gelmiş. toplantıya gireceğim. ben kaçar.