Senelerdir mücadele ettiğim tüm emekler gitti. Önce elimde bir miktar olan ufak tarlalarım. Sonrasında arabam ve ailem en sonunda evim gitti. Geçen seneden beri mücadele ettiğim icra dosyaları, günde 14-16 saat kuryelik yaparak kazandığım paranin çoğunun oraya gitmesi. Odedikçe azalmayan dosyaya günlük olarak işlenen faiz oranları ve sırada bekleyen 2 banka daha.

Elhamdülillah ki sağlığım yerinde çok şükür diyerek hayatıma devam ediyorum. Bu yazdıklarım bir isyan neticesinde değil, şu halime ragmen hala biraz tebessüm ile hayata tutunmaya devam ediyorum. 🙂

Azcık efkar bastı gece vakti dedim birde size sorayım bu halde olan bir insanda hırs yaparak daha kendini nasıl geliştirebilir ? Ya bu seruven insanın sonu mu olur, yoksa çıkışı mi olur ?

Herkese selamlar. 🙂