Dostoyveski der ki; bir insan vicdan sahibiyse hataları için acı çeker. Bu onun zindanı olduğu kadar cezasıdır da.
Arkadaşın açıklamasına göre bide kendine göre bunu yapmakta haklıymış. Allah kimseyi yobazlıkla sınamasın ne diyeyim.
Bir yerde de der ki yoksulluk utanılacak bir şey değildir. İnsanın asıl utanması gereken şey sefilliktir, diye.