Çekilen acılar da, mutluluklar da bireysel hocam. Belki yalnızca beş dakika grup / toplum olarak üzülürüz. Yalnızca ananelerimiz, ninelerimiz toplumsal acılara içten üzülür.
AVM'de hamburger yerken birisi gelip toplumsal bir acıdan bahsetse; mecburen hamburgeri bırakıp "hadi ya, vah vah" diye yapmacık bir maske takarız. 5 dakika sonra hamburger soğuyor diye düşünürüz içimizden. O kişi gidince de hamburgerimizi yemeye devam ederiz. Kimse kimseyi kandırmasın.
Ben müdahale edebildiğim konulara üzülürüm. Elimden geleni yaptığım, müdahil olabildiğim konulara. Elini taşın altına koyacaksın, etki edeceksin. Uzaktan üzüntü bir şeye yaramıyor maalesef.
---------------------------------------------------------
Ben Müslümanım. Zengin olmak için fedakar biri olmak gerekiyor birçok konudan. Yıllardır küçük adam olmak (mütevazi bir yaşam) ve hayatı yaşamak arasında gidip geliyorum. Henüz kendimi bulamadım.
Umarım hepimiz bizim için ideal olan yaşamları yaşarız. Mutlu, huzurlu, sevgi dolu bir yaşam.
Toplum fertlerden oluşur. Bize dokunmasın diye görmezden geldiğimiz yılanlar biner biner yaşayıp dünyada hakimiyeti sağladılar zaten. Acı bireysel olsa da olay ve etki toplu olabilir. Allah muhafaza vatanımızdan olursak acısı bireysel olsa da olay ve etki toplumsaldır. Her koyun kendi bacağından ancak kasap dolabında asılır. Ölene kadar toplumsal olaylarda bizi bacaklarımızı birbirine bağlayıp asacaklar. Daha geçenlerde bir Sırp'ın tüm Müslümanları kastederek "Siz Türklere gününüzü göstereceğiz" demesi gibi. Biz unutsak da onlar unutmaz. Yalnız mesele nereden nereye geldi.
Hepimiz mutlu olalım, hak ettiğimiz yere gelelim inşallah.