Felsefe ve edebiyat yapan biri mutlu olamaz.
Fazla düşünen zengin olamaz.
Bu hayatı yaşamak için ya duygusuz, disiplinli, işine fokuslu biri olacaksın; ya da vurdumduymaz, perspektifi dar, mavi hapı yutan biri.
İlki süper yatında sek viski vurarak mutludur, ikincisi göl kenarı mangal yakarken. Ama ikisi de mutludur.
Az düşünen haram kolay bulaşır. Ha, dini hassasiyetleri yoksa az düşünen yine de insancıl yönleri eksik kaldığından etikten yoksun olur. Evrim kafasıyla sadece güçlüler ayakta kalır dersek, Gazze ve Türkistan gibi yaralar kıyamete kadar kanamaya devam eder. Felsefeyi bilmem de edebiyat iyidir...