Neden 30'lu 40'lı yaşlarda evde tek yaşayan biri olsunlar?
İçe kapanık değillerse 40 yaşında da beraber yaşayacak birilerini bulurlar.
Yani herkesin hayali ya da hedefi aile kurmak, çoluk çocuğa karışmak olmayabiliyor.
Adam ezdiği için yurtdışına kaçırmak zorunda kalacağı bir çocuğu yapmaktansa kedilerle yaşamayı tercih edenler de olabiliyor.
Benim çevremde evlenmiş, aile kurmuş, çocuk yapmış, eşiyle bir birine sadık bir hayat yaşayan ama mutlu olmayan çok örnek de var.
Her ciddi ilişki ve evlilik mutluluğu ve huzuru garanti etmiyor, her yalnız insan da depresyon içinde kötü bir hayat yaşamıyor.
Özellikle bekar kadınlar evli kadınlardan daha uzun ve sağlık bir hayat sürüyorlar.
Bekar erkekler ise evli erkeklerden önce ölüyorlar, yani evlilik kurumu bakıma muhtaç olan erkeğin işine gelen bir kurum aslında.
İşi gücü olan bir kadının bir erkeğe pek ihtiyacı yok, kadın istediği zaman kolayca beğendiği bir erkeği ayartabilir ve evlilik dışı bile çocuk yapabilir.
Ama bir erkeğin bir kadını çocuk yapmaya ikna etmesi hiç kolay değildir.

Ama bir gerçeği ifade edeyim.
45 yaşındayım ve şu bir gerçek yaş ilerledikçe sağlıklı aile kurma ihtimali düşüyor.
20-30 yaş arasında bu kızla evlenilir aile kurulur dediğim onlarca kız vardı.
Şu anda yüzlerce kız tanıyorum ama aile kurulur evlenilir çocuk yapılır dediğim arızasız kız neredeyse yok.
Çünkü doğru düzgün erkekler ve kızlar 30-35 öncesi evlilik ve aile kurma işini bitiriyorlar.
Geriye genelde boşanmış, çocuklu, hedonist, uzlaşmaz, kariyerine ya da kendine çok öncelik veren veya farklı türde sorunları olan insanlar kalıyor.
Muhtemelen ben de düzgün kızlar için sorunlu bir tip olarak görünüyor olabilirim.
Yani yaş ilerledikçe 2 düzgün insanın bir birine rastlaması ve nadiren rastlasalar da bir birine ilgi duyması ihtimali çok azalıyor.