Şimdi kısa bi olaydan bahsedeyim.
1- u*şturucu kullanana
2- K*mar oynayana kesinlikle acımıyorum. Çünkü insan kendini düşünmezse düşüncede ağlamasın. 380k borç hiçbişi değil. İnsan çalışınca öder ki kendimden biliyorum

2012 senesinde 24 yaşında iken (bilen bilir o zaman asgari ücret 701 Türk lirasıydı (yeni paraya göre) Ben ise 480k para batırdım (yeni paraya göre) Bunun bir kısmı kredi (faizi dahil) Bir kısmı kredi kartları nakit avans, bir kısmıda elden alınan borçlardı.
Bir işe girdim tek başıma beceremedim ve elimde sıfır kaldı.

Şimdi soran arkadaşlar olacaktır nasıl o kadar kredi aldın vs diye. O zamanlar havuz sistemi tam yaygınlaşmamıştı 8-9 bankadan aynı günde kredi alabiliyordun hatta A bankasından bir kredi alınca diğer bankalar hemen göremiyordu 2. gün bile devam ediyordun. Halk arasında toplama kredi. Kredi puanım en üst seviyelerdeydi ve yaşantımda gayet iyiydi.

Neyse fazla uzatmayacağım. Battığımı öğrendiğim zaman telefonlarımın sustuğu zamandı. Her gün onlarca kez arayan arkadaşlarım "Aman bu battı şimdi bizden borç ister" diye telefon dahi açmıyordu hatta yolda gördüklerinde yollarını değiştiriyorlardı. (Lafta kardeştik )

Sonra ne oldu? 4 sene boyunca üzerime sigorta vs yaptırmadım. Sigortasız işlerde Freelance işlerde çalıştım. Hem piskolojimi düzelttim hemde bi kısım para biriktirmiştim. 2016 senesinde borçlarımı ödemeye tek tek taksitlendirmeye başladım. Ve uzun bir süre olsada 1 sene önce bitti. Ha bu arada sıkıntıdan saçlarımı kaybettim, Hipertansiyon hastalığına yakalandım.

Sonuç olarak kime ne anlatsanızda (doğru yalan bilemem) Herkes ah vah der ama dönüp bakmaz kusura bakmayın. Kumar oynarken nasıl zevk alıyor iseniz borcu öderkende öyle zevk almalısınız. Çünkü zevkin düşmesi ahı vahı olmaz.

Bi laf vardır çok severim;
"Nasıl kırmızı et kendi yağı ile pişince güzel oluyor ise insanda düştüğü çukurdan kendisi çıkınca olgunlaşırmış"