Hayat kaygım vardı, çevremden hiç sevgi görmedim, para adam akıllı kazanmadım, psikolojik sorunlar, yaşama isteği olmaması. Bir kere denedim onlarca kere aklımdan geçti öldürmeyen Allah öldürmüyor işte. Kurban olduğum Allah kimseye bu durumu yaşatmasın. Düşündüm çok düşündüm ama arkada bırakacağım bir ailem olduğu her zaman aklıma geldi. Özelliklede annem. Annem benim için herşey, böyle bir şey yapsaydım kahrından yaşayamazdı. Ondan dolayı abilerime, ablalarıma, kardeşlerime kimseye bu olayı yapmasını istemem. Arkadaşım intihar ederken bana fotoğraflarını atmıstı. O günden beridir travma olarak kaldı. Çocuk şuan cezaevinde o ayrı mesele. Gerçekten bu yazıyı okurken hala düşünen kişiler varsa bir kaç şey söylemek isterim. Arkada bırakacağınız ailenizi sakın unutmayın. Tüm olaylar çözüme kavuşur Allahın izniyle sakın ama sakın yapmayın. Hayırlı akşamlar