4 yil oldu canim babam.Kovit hastaligindan ölenlerin ilk lerinden.33 gun yogun bakimda kaldi ve ölüsünü verdiler elimize.Teşhis icin morg ta bakmamizi soylediler.Dayanamadim göz ucuyla yalandan baktim ve ozaman kabullendim babamin öldügünü.Kovit nedeniyle hastanede yikandi mezarda namazini kildik 1 avuc insanla.Herkes hastalik bulasir diye gelmedi cenazeye.Taziye ye teselliye bile gelen olmadi.Abim,annem,ben babami gömdükten sonra eve döndük.Suan 40 yasindayim.Oraya Gencligimi,cocuklugumu butun hevesimi enerjimi gömdüm.Ne gözüm akraba görmek ister nede hayattan zevk alirim.36 yasindayken babami kaybettim işte ozaman büyüdüğümü hatirladim.Ölenlere Allah rahmet eylesin.Basimiz sagolun