kumanya adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
size motivasyon olması açısından bende anlatayım

13 yaşından beri ailesinden ayrı belki bazen sokak da bazen çalıştığı yerde yatan birisiydim 25 yaşına kadar

26 yaşında evlendim babam kız istemeye bile gelmedi düğünümde ki araba süsüne kadar kendim yaptım borçla harçla

sonra bir iş yaptım kısa sürede işlerim güzel gitti istanbulda ev bursa da arsa 4 5 tane araba bir temizlik ve bir catering 2019 yılına kadar sonra işler olmamaya başladı

pandemi de zaten zorunlu iflas ettim iflas sonrası 2021 de evim dahil herşeyi sattım borçlarımı çoğunu ödedim

bir sağlık sorunu yüzünden dişlerimin hepsini kaybettim

hiç ama hiç kimse yok destek veren

yaklaşık 3 yıldır evden işler yapmaya çalışıyorum sigortasız, 5 ay öncesine kadar elektrik faturamı dahi ödeyemiyordum

3 çocuk babası ve dibin diplerinde bir vaziyette yardımsız desteksiz ve 950 BİN TL hala borçlu

sana tavsiyem hala evli değil iken borcun yok iken bişeylere sahip olmaya çalış erinme yani ben hayatta bilmem dediğim işleri yapıyorum yapmam dediğim işleri yapıyorum ve 4 - 5 saat uyuyarak

önün açık yani düşün ki sen fikir alabiliyorsun belki olursa yurt dışına çıkarım hayalini söylüyorsun benim o özgürlüğüm bile yok BAZEN ALLAH SENİN KARŞINA ÖYLE BİR ŞEY ÇIKARIR Kİ BU SORUNLARI YAŞADIĞINA DUA EDERSİN


Abi öncelikle çok geçmiş olsun. Herkesin derdi kendine has ve çok farklı. Hak veriyorum, bazen dert dinledikten sonra "Benim derdim de neymiş?" diyebiliyorsun...

Ben de bir kız babasıyım. Evliyim ve senin borcunun yarısına yakın borcum var. Her ay kazandığım parayı kiraya, eve, borçlara yetiştirmeye çalışıyorum fakat yetmiyor.

Çünkü evdeki tek çalışan şu an benim ve son birkaç aydır geçinebilmem ve o ayı bitirebilmem için elimdeki mallardan/eşyalardan birini satıyorum. Tabii ki bu da bir çözüm değil ve sonu elbet gelecek. Şu an için böyle takla atmaya devam ediyorum...

Etrafımdaki dost bildiklerim genelde ağzı büzülemeyen torba oldukları için artık bir şey paylaşmıyor, sadece eşimle dertleşiyor ve Allah'a sığınıyorum.

Bazen balkonda kendimi buluyorum ve gökyüzüne bakıyorum. İçimdeki acıyı, yaşadığım zorlukları ve çektiğim çileyi sonuna kadar bilen birinin olduğunu bilerek sigaramı yakıyorum. Allah büyük abi, elbet yüzümüz gülecek...