Ben bunu oturup üşenmeden okudum ve kanım dondu. Ne zaman inanmayı bırakacak diye bekledim her satırda ve her okuduğum satırda bir kez daha hayal kırıklığına uğradım.

Geçmiş olsun, geçmiş olsun ama gerçekten hani insan nasıl bu kadar saf olabilir anlamıyorum.

Arkadaşlarınızı seçerken başka insanların arkasından ne iş çeviriyorlar, ne konuşuyorlar buna bakarak seçin. Çünkü başkasına yapan size de yapar. Sen bunca zaman arkadaşlık etmişsin bu herifle, muhtemelen senin yanında da yapmıştır başkalarının arkasından tür dümenler. Sen bunu göre göre hala bu adama güvenip inandıysan sana da söylenecek bir söz yok. Ben olsam seni ailene teslim eder bu arkadaşa sahip çıkın derim. Ben de çok kazık yedim göre göre ama bu kadar kallavi kazık yiyecek raddeye de gelmedim hayatım boyunca, gerekirse bir kalemde sildim o insanları. Çok insanla arkadaşlığımı bozdum işkillendiğim için, çoğu zaman da onlardan kazık yiyen ortak arkadaşlarıma "demiştim" dedim.
Son olarak da şunu söyleyeyim; arkadaş dediğiniz kavramı bu kadar sahiplenmeyin, bir gün hepsi çeker gider. İnsanın şu hayatta koşulsuz güvenebileceği önce kendisi sonrada ailesidir, ki ondan bile çok kazık yiyen var.