Ailemi üzmemek için sürekli mutluymuşum gibi yapıyorum, gülüyorum ama odama karanlık çöktüğünde ya da kalabalık içerisinde yürüdüğümde hep buruk bir şekilde acılarım yüzüme vuruyor. Bir anne düşünün geceleri birkaç defa geliyor sizi kontrol ediyor acaba kendine zarar verdi mi? Bu şekilde aile üyelerim var hepsini canımdan çok seviyorum ve kendime zarar verecek biri değilim düşüncelerim evet beni çok yoruyor ancak bunu aileme yapamam asla! Ama duygularımı maskelemekten yoruldum, karşımdakine hep mutlu imajı vermekten yoruldum gerçekten.