Maalesef işte, yine benzeri mantıkta işbu figürlerin eylemleri ve davranışları kopya ediliyor milletçe.

Haliyle her köşe başında sokakta, her yerde, benzeri aynı eylem ve davranışlar, icra ediliyor sergileniyor.

Bir rutin bir pratik halinde, herkesçe de gayet olağan, normal kabul edilebiliyor oluyor.

En kötüsü de, neye nasıl ne şekilde tepki verecek, şöyleyse böyle böyleyse şöyle, tiplemeler karakterler belli.

Yani senaryo yazılmış ( Akademik projeksiyonlar işte, düşünce kuruluşlarınca yazılmış ), bir gerçeklikte farz-ı misal NPC oyun karakterler gibi ( Gençlerin anlayacağı dilden )

Velhasıl kelam, küçükbaş büyükbaş gibi güdülen, sanırsın insan çiftliği, çitlerde ülke sınırları diyelim hadi.

Ne yazık ki liboş dediğimiz, işte bu liboşlardan oluşan tümden medya kültür sanat ordusuyla, 7-24 güdülen bir millet.

İnsan nasıl bir cehennemin içine düştük böyle, diye sormuyor değil kendine maalesef.

Aziz Nesin'in kulaklarını bende çınlattım şimdi, maalesef maalesef

The truth behind Netflix’s “Don't Look Up” (youtube.com)