Umarım hocam ya, gerçekten çok istiyorum, tek hissettiğim şey nefret o kadar. Şu iğrenç histen bir kurtulsam o kadar rahatlayacagim ki. Neyse ki bir daha görmeyeceğim hayatım boyunca, umarım nefretim de geçer. Yapılan haksızlıği yediremedigim için bir türlü bir de haklı gibi her şeyi savunup hala daha böyle düşünen birisi olduğu için anlam veremiyorum, nefretim sürekli atesleniyor işte. O kadar haksızlık yapıldı ki, direkt bana gelinse soylense bazı şeyler tamam ama sürekli başka insanlar girdi araya, başka insanları soktu ve hala yaptiklarinin arkasında ve gurur duyarız gibi öve öve anlatıyor, asla pişman değil. Tanıdığım insan bunları yapmazdı asla falan desem bile yok artık kendisini bile tanımıyor. Karakteri, her şeyi değişmiş. Aslında gerçekten değersiz birisi, zevk alıyor büyük ihtimal acı çektirmekten sadist olduğunu düşünüyorum artık, dün ayipladigini bugün yapıp ertesi gün de savunacak derecede birisi. Her şeyi birbiriyle çarpışıyor, kendini haklı görmeye bayılıyor ne olursa olsun. Yıllar geçse de her şeyi kaybetse de o yeter ki haklı olsun, kendini savunurken dediği şeyler bile birbirini tutmuyor ama o haklı, yaptığı şeyin yanlış olduğunu bilse bile haklı, inanılmaz bir gururu var, içten içe her şeyi bilmesine rağmen sırf haklı görünmek uğruna acı cektiriyor ve hep o magdurmus, o çok fedakarmis gibi göstermeye çalışıyor her şeyi, çok garip sinir bozucu bir psikoloji... Sanki o kadar şey yapmamis gibi. İğrenç bir insan ya, nefret ediyorum yemin ederim. Aklıma geldikçe geliyor işte kusura bakmayın hocam.