Aslında yaptığım şeyin net salaklık olduğunun farkındayım. Üzerine gidip aştığım zamanlar da oluyor ama ağırlık olarak saflık basıyor. Ben bunu biraz da yetişme tarzı olarak yorumluyorum.
Aslında bugün böyle olmanın sebebi ebeveynler... Travmalarla dolu büyüdüm. Yaşım 26 Mart'ta 28 olacak. Ama hala geçmişin anları gözüme gelip duruyor. Bastırılmışlık, huzursuzluk, çocukluk yaşayamama hat safhada. En basiti 15 yaşımdan beri iş hayatındayım. "Yaşını yaşında yaşayamayanlar" sınıfı yani. Hoş, bundan rahatsız değilim. Beni çok fazla olgun yaptı yaşıtlarıma göre. Ama bir o kadar da eksik bıraktı.
Hayır bu bir Salaklık değil ama kendi kendini bitirme gibi bir şey. Geçmişi boşverin, geçmişi bir kenara atın aksi halde işin içinden gerçekten çıkamazsınız. Saf olup, zorbalık görüpte mutlu olan birisini göremeyiz.