Bende 28 yaşındayım. Mühendisim, şuanda asgari ücretle geleceği belli olmayan bir işte özel sektörde çalışıyorum (batabilirde, çıkabilirde). Şahsıma ait evim, arabam yok. (Tek artım ailemin maddi durumu orta halli bana bir ev kalır ileride.) Bu işten ayrılmak zorunda kalırsam en iyi ihtimal 5-10 ay işsiz kalıp yine asgari ücretle bir iş bulabilirim diye tahmin ediyorum. Ne yapacağımı şaşırmış durumdayım. Bir yandan çalışıyorum, bir yandan KPSS hazırlanıyorum, bir yandan YDS hazırlanıyorum İngilizcemi geliştiriyorum, diğer yandan mühendislik programlarımı geliştiriyorum tasarım analiz vs. Benimde sevgilim, kız arkadaşım yok. Evlenmeyi hayal dahi edemiyorum. Devlete atanmadıkça en azından memur maaşı almadıkça evlilik hayal gibi geliyor. Benim zoruma giden şey çok çabalıyorum, sürekli kendimi geliştiriyorum ama elimde birşey yok. İnsanlara bakıyorum az çabayla polis, bekçi vs. olup krallar gibi maaşlar alıyorlar. Veya torpilini bulup 75 KPSS ile devlete atanan mühendis arkadaşlarım var. İşin ilginci lise mezunuysanız veya ismi saçma sapan olan 2 yıllık bölümlerden mezunsanız(örneğin; fidan yetiştiriciliği) şuanki düzende memur olmak daha kolaylaşıyor. Allaha sürekli sabır vermesi için dua ediyorum ama motivasyonum çok düşük. Hiçbir şeye inancım kalmadı. Hayırlısı olsun ne diyelim. Hayat bize gülmedi bir türlü. Bende isterim tabi evlenmek, çocuğum olsun, dertlerimi paylaşacağım eşim olsun ama maddiyat olmayınca, kendini garantide hissetmeyince olmuyor maalesef. Kendini yalnız hissetme diye yazdım bu yorumu.