Bir gün, Hz. Osman, hastalığı ağırlaşan Abdullah İbni Mesud'u (r.a.) ziyaret etti.
Durumunun ciddiyetini görünce, yardım teklifinde bulundu:

• "Hangi yardıma ihtiyacın var?"

Abdullah İbni Mesud cevapladı:

• "Ölmek üzere olan bir insanın ne ihtiyacı olabilir? Allah bana yeter."

Hz. Osman, başka bir teklifte bulundu:

• "Peki, kızlarına devlet hazinesinden bir maaş bağlayalım mı?"

Abdullah İbni Mesud'un cevabı ise şöyle oldu:

• "Gerek yok, çünkü ben Rasulullah (s.a.v.)'dan şunu işittim: 'Her kim her gece Vakıa Suresi'ni okursa, fakirlik ona uğramaz.' Ben de kızlarıma bu sureyi ezberlettim ve onlar her gece okuyorlar."

Bu sözler üzerine orada bulunanlardan birisi, Vakıa Suresi'ni hemen ezberleyip, bunu bir alışkanlık haline getirdiğini belirtti.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'den rivayet edilen hadislerde şöyle buyurulur:

• "Her kim, Vakıa Suresi'ni her gece bir kez okumayı adet haline getirirse, ömründe fakirlik görmeyecektir."
• "Vakıa Suresi, zenginlik suresidir. Bu sureyi okuyunuz ve kadınlarınıza, çocuklarınıza öğretiniz."

Ashab-ı Kiram'ın ilim anlayışı; öğrenmek, hemen uygulamak, hayatlarının bir parçası haline getirmek ve buna ömür boyu devam etmekti. Bu, sadece duyup geçici bir duygulanma değil, sürekli bir amel ve yaşam biçimiydi.
Allah bizleri de onların yolunda ilerlemeyi nasip etsin. Amin.


https://www.youtube.com/watch?v=34HfE-zMefM