Abi bu yorumun tek başına bana yetti. Ben herşeyine razıyım, inanın çok zorluklar atlatıcaz belli ki. Ama hala hazır olmaya ihtiyacım var bu konuda kendimi hazır hissetmiyorum.
İnanın bana kendime sorduğum soruların fazlasını sordunuz ve söylediniz.
Bu yorumunuz ciddi manada beni etkiledi.
Çocuklar bana baba demese de olur, bir gün karşıma geçip sen kimsin dese de olur. Ama elimden geldiğince doğru eğitim ve doğru yaklaşımda bulunmaya çalışacağım.
Sevgimiz karşılıklı, şuan arkadaşız çünkü ben kendisine henüz hazır değilim dedim.
Gerçekten baba da olurum ama insanlık duygusu dediğiniz gibi ileride düşüncelere sokabilir ve bu beni korkutuyor. Ama ben şuan herşeye razıyım.
Dediğiniz gibi, hazır olmanız lazım, hem de herşeye...
Hazır olmanız lazım çünkü A'dan Z'ye her şeyi göze alabilmeniz lazım, çocukların uzun yıllar kabullenmemesi durumuna, kadının psikolojisinin uzun süre toparlanamayacağı ya da içerisinde kırıntıların kalabileceğine, tüm bu zaten var olan sorunlarla boy ölçüşebileceğinizden emin olmanız lazım. Öbür türlüsü size de karşı tarafa da dert.
Şayet ben kendim düşüneceksem, tüm bunların altından kalkabileceğime inanacaksam iyice tanımaya çalışırım. Tanır, neyi göze alıp alamayacağına, nasıl seveceğine, nasıl emek verebileceğine bakarım. Benim gözümde boşanmış, çocukları olan bir kadının daha yeni evlenecek bir kadından bir farkı yok, tek bir şartla yok, geçmişi atabileceğine, beni gerçekten sevebileceğine inandığım müddetçe.
Burada kimileri yol yakınken dön, çocukları varsa olmaz, psikolojisi bozuksa olmaz diyebilir fakat ya kendileri çok üşengeç, hayatı yaşamayı bilmiyor ya da henüz evlenmemişler. Evlilik dediğiniz müessesenin birbirinize sırılsıklam aşık olsanız bile, dünyada birbirini en çok seven çift olduğunuzu iddia ediyor olsanız bile sorunsuz geçmesi, sancısız atlatılabilmesi mümkün değil. Ben de evlenmedim henüz, ne atıp tutuyorsun diyenler olabilir fakat bazı şeyleri görmek hiç zor değil, görmezden gelmek ayrı bir mesele. Ben gördüklerimi, tecrübelerimi, değerlendirdiklerimi, yaşadıklarımı ortaya koyarak konuşuyorum.
Ne kadar her evlenenin psikolojik sorunları, çocukları vb. durumları olmasa bile sorun yaşamaması, beklediğinden bambaşka bir dünyaya adım attığını görememesi mümkün değil, her ilişkide, her evlilikte sorunlar vardır, kişiye bağlı olmasa bile çevresel, ekonomik, psikolojik ya da anlaşmazlıklar vardır.
Bu durumda senin alacağın yolun ayrımında vereceğin karar neleri göğüsleyebileceğin, neleri kabullenebileceğine bağlı olmalı. Yeterince iyi tanıdığını düşünüyorsan, yeterince iyi anlaşabiliyor ve sevebiliyorsan, bunun devam edebileceğine inanıyorsan seni engelleyebilecek, olumsuz bir durum yaratabilecek hiçbir şey yok.
Hazır, sorunsuz bir ilişki bakmanın mantığı çok komik. Hayat bu, hiç beklemediğin sorunları olan bir insanla hiçbir şeyle karşılaşmadan da evlendikten sonra görebilirsiniz sorunları. Ancak her şeyin mükemmel olacağına inanan (kendini kandıran) bir insan bunu arayabilir, önerebilir. Önemli olan şey sevgidir, mantıktır, tanımaktır, görmektir. Herkes sorunsuz bir insanla karşılaşmıyor, gönlünü kaptırmıyor. Siz böyle bir durumda bir insanı sevdiniz diye aşılabilecek bir durum olduğunda vazgeçmek zorunda değilsiniz, yine de bunun değerlendirmesini iyi yapın.