Valla dayı sen dert fıçısı değilsin bundan 20 sene sonrasını düşün ne kadar sağlıklı bir hayat sürebilirsin? 20 sene sonra çocuklar "Sen kimsin? Babam mısın Anam mısın?" dediği zaman duvarlarla konuşmaya başlarsın, aklını başına topla.
Çok haklısın işte bunlar esas duymak istediklerim, sonuçta o çocuklarin da geleceği var ve olmalı.
Kimsenin kurtarıcısı olmaya çalışmayın. Sadece uzaktan destek verebilirsiniz. Belki sadece maddi olarak. Ayrıca bunları size kadın anlattı. Yani kimse gerçeği tam olarak bilemez.
Kurtarıcısı olmaktan ziyade duygularım da var ve sevdiğin bir insanın göz göre göre hayatının kararmasını izleyemem daha fazla diye düşünüyorum. Bilmiyorum belki de yanlış düşünüyorum.
Hocam uzak dur, hislerin varsa kalbine göm. Yaş 22 ama bu soruyu buraya soruyorsan oturmamış taşlar var demek ki.
Başlamadan bitir. Çünkü kafanda bu işaretler hep kalacak. Her gün ölmek gibi düşün.
Evet adem, oturmamış çok taş var kendimden emin olmak istiyorum. Bu yükü taşımak zor. Çocuk olmasa sorun değil ama çocuklar var.
Yani aslında kabul ediyorum onu olduğu gibi ama işte tam olarak dediğin gibi... Ama diğer taraftan vicdanıma yenik düşüyorum sevdiğin insanı o şekilde bırakmak doğru mu Bılmıyorum.
Evliyim . Aman ha. Uzak dur . Duygusal bakıp hayatını zindan etme . Destek ol ama hayat birleştireyim, çocuklarına bakarım, çok seviyorum filan düşünme. Düşünüyorsan bile aileden de kimseye deme yüz yüze bir arkadaş yada tanıdık bir abinle konuş.
Tam olarak bu durum şuan abi kendisine destek oluyorum ama nereye kadar...