ben 20 yaşındayım. ömrüm boyunca hayatım diyetisyenlerde geçti. hatta birinci sınıfta 5.5 yaşında 39 kiloydum hatırlıyorum. şuan 136 kiloyum . yaklaşık üç hafta önce gastric bypass ameliyatı için Malatyaya gittik . herşey güzel geçti onayları aldım ameliyata girdim. yoğun bakımda annem geldi ve " eren , doktor ameliyati yapamamış, karaciğerin çok yağlanmış çok büyümüş , 1 ay sonra kilo verip tekrar geleceğiz, kilo vermezsen karaciğerin dayanamayıp siroz hastası olacakmissin (bu da son 3 yılım kalmış demekmiş) ."" dedi . şuan evdeyim . ama duygusal açlık ile mücadele ediyorum. terapiler ise yaramıyor, ilaç kullanamıyorum enzimlerin yükseliyor diye. çalışmıyorum. sadece Instagramdan dijital çizim yaparak para kazanıyorum. babamın önerisi ile iş güvenliği bölümü okudum ama sevmiyordum , alttan bir sürü dersim olduğu için de yarım bıraktım. dışarı çık yürü, birşeylerle meşgul ol gibi öneriler ise yaramıyor.bu kilo ile insan içine çıkmak, aslanların arasına karışan bir ceylan misali korkutuyor beni. evde aç değilim ama hep aç hissediyorum. kilo vermezsem ameliyat olamam. zamanım kısıtlı . sizin önerilerinize açığım. aynı durumda olan insanların hayat öykülerini dinlemek bana güç verir eminim.