otorite belirticisi olarak ilkokuldan beri kafamıza kazınmış olan dar, iğrenç, boyun eğme güdüsünü iteleyen pis bir kelime...

benim için hoca "bildiği şeylerle hiçbir iş yapamayan, sadece boş laf üreten, o bilgili havalarını da iki saatlik okumayla yerin dibine sokabileceğim" kişi, "niteliksiz ve vasıfsız şahsiyet" demektir.

belki de içimde hiçbir zaman "evet efendim" deme dürtüsü olmadığı, saygının sadece yaşla elde edilen bir kavram olmadığı, bunların zamanla kendini ispat ederek kazanılması gerektiği düşüncesi olduğu içindir. evet doğru anladınız, bir kişinin başkalarına kendini ispat etmiş olması yetmez benim saygımı kazanması için. adı üzerinde "benim saygım".

askere giden okullular bilir, orada da ister istemez insan komutanlarına "hocam" der. bir otorite sembolü olmuştur.

ben bunu askerde farkettim kendimde... değiştirmek için de bayağı uğraştım. benim de kafama kazınmıştı. gereksizdi. karşımdaki dünya çağında kabul görmüş biriyse eyvallah diyeceğim yoktu. ama küçük beyinli küçük toplulukların benimsediği saygı ve otorite bana göre değildi.

ben öğretmenlik de yaptım. bana da hoca dediler... susturdum. benim söylediklerimi araştırmadan kabul etmeyin, beni herşeyi bilen birisi olarak görüp kabullenmeyin dedim. yaş ve konum sebebi ile "saygıdeğer1 olmak insana birşey katmaz. akıllı biri gelir balonunu patlatır adamın. o saygı hakedilecek, kazanılacak.

nokta...

heydi hepinize sevgiler