Hayata bitmiş başlamak bu olsa gerek eskiden sınava hazırlanırken mutluluk dört duvarda gizliyken insan dışarı çıkınca daha da kötü durumlara maruz kalabiliyor hayattan alabileceğin derslerini hepsini yaşayabiliyorsun 1 aylık üniversite tatili sürecinde bir kızdan yediğim redi niye bilmiyorum unutamıyorum arkadaş grubumda bunu hiç dillendirmiyorum sebebini bilmiyorum diğer arkadaşım bir hastalığını kolayca söyleyip diğerinin ona destek oluruz moduna geçmesi garibime gidiyor sanki bizim yaşadığımız hiçbir şeymiş gibi muamele görüyoruz her ne kadar unutmaya çalışsam da unutamıyorum ilk 10 dakika da red yediğinizde aklınıza bir şey gelmiyor hatta kızla konuştuktan sonra uzaklaştım falan umursamamaya çalıştım ama bir türlü bu durum peşimi bırakmıyor arkadaş grubundan da ümidim yok onlarda abuk subuk şeyler söylüyor umarım bana düzgünce verebileceğiniz bir tavsiye vardır eve her geldiğimde kollarım çökmüş sanki ölü beden gibiyim belkide yavaş yavaş genç halimden adamlığa geçiş yaşıyorum bilmiyorum. O yüzden her kim bir kızla konuşacaksa kendini her şeye hazırlasın bunun bir de unutamama kısmı var her gün görmek zorunda kalmak o kadar zor ki arkadaş kalalım ifadesini de kullanmadığı için kızı görmemek için gözlerimi genelde telefona kitliyorum.

Neyse umarım hayatınız yolundadır sadece benim yaşadıklarımı düşünerek tavsiye verebilecekleri umutla bekliyorum.