Selam olsun,

Satış konusunu ıskaladığım için çok üzüldüm ama bu üzüntü laf olarak değil gerçek anlamda üzüldüm.
Elden geldiğince yakalamaya çalışıyorum ama bir ıskalamak bile insana ağır geliyor.

Arkadaşın toprağı bol olsun ve bizleri affetsin, hakkını helal etsin.
Bu arkadaşımızın engelinden biz sorumlu değiliz lakin onun mutlu olmasını, daha kolay ve konforlu yaşamasından toplum olarak hepimiz sorumluyuz.
Bazen insanlar sadaka bazen dua bazen ise lütfeder gibi davranışlarıyla insanlığı dibe çekebiliyor ancak bahsettiğim şey bunlar değil, sorumluluk.

Acımak, halimize şükretmek için değil sadece bizimle aynı hayatı çok ama çok daha fazla yıpranarak yaşadıkları için her birimizin üzerinde hakları vardır.
Ben bu satırları yazabilmek için parmaklarımı oynatıyorum ama bu satırları yazmak için saatlerini geçiren arkadaşlarımız var.
Bunları acımak için değil basit gördüğümüz şeylerin başkaları için ne kadar zorlu ve yıpratıcı bir süreç olduğunu anlatabilmek için yazıyorum.

Zaten kısa ve zor bir hayat yaşıyorlar bu kelebek gibi güzel yüreklere yaşam serüvenlerinde en güzel ve konforlu yaşamı sunmak bir canlının insan mı yoksa yaşam formumu olduğunu ortaya çıkartır.

Bahsettiğim şey safi maddiyat değildir.

Işıklar içinde uyusun.