Katılıyorum, bundan yaklaşık 4 sene kadar önce iletişimimi kestiğim bir arkadaşım vardı.
O dönemler bende ne para, ne pul, ne de doğru düzgün iş vardı fakat kendimi geliştirmekten, yeni hobiler ve araştırmalar yapmaktan hoşlanırdım.

Kendisi varlıklı bir aileye sahip, ekonomik açıdan gayet rahat bir arkadaştı. Yıllar boyunca aldığım telefonun aynısını, giydiğim ayakkabının aynısını ve hatta davranış ve konuşma biçimlerimin, okuduğum kitapların, dinlediğim şarkıların hepsini taklit eder ve kopyalardı. İşin garibi, maddi anlamda, satın aldığım şeylerin her biri ekonomik ürünlerdi, yani mesela Huawei bir telefon alıyordum, çok rahat iphone alacak bir maddiyata sahipti ama yine de gider Huawei telefon alırdı.

En son artık benden bağımsız bir araba almıştı, iyice afedersiniz bir tarafları yükselmeye başlamıştı ve ben de iletişimi kestim.
Demem o ki, bir noktaya kadar karakter açısından kendisine 1:1 açıdan referans oldum, son dönemlerde de bundan rahatsızlık duymaya başlayıp, daha farklı mevzuların da kopmasıyla kendisinden uzaklaştım. Yıllardır beraberdik fakat bu "karakter oturtma arayışı" meselesi bir noktadan sonra insanın kendi özsaygısını yitirmeye kadar gidiyor çünkü ufak ufak olduğunda takılmadığınız şeyler bir noktadan sonra can sıkıcı, mide bulandırıcı hale geliyor.

Bu tarz insanları eğer hayatınızda büyük bir yeri yoksa uzaklaştırma kanaatindeyim, günün birinde kıskançlığa bile dönüşüyor çünkü.