Maddiyat olarak elbette kazandığınız miktar Türkiye'ye göre çok fazla. Yaşam standartlarınız bambaşka. Türkiye'de 0'da yaşıyorsanız, orada 1000'de yaşıyorsunuz. Yediğiniz her şeyin içeriği en kalitelisi, bindiğiniz araba kaliteli, her şeye ulaşabiliyorsunuz. Ancak vatan diye bir durum var. Burada doğduğunuz için tüm arkadaşlarınız, kültürünüz, diliniz, aileniz burada. Yurtdışına evlenip gidebiliyorsanız eşinizle sırt sırta verip rahat bir hayat sürebilirsiniz ancak yalnız başınıza sıfırdan hayat kurmak herkesin harcı değil. Deneyip başarısız olan çok. Özellikle kalifiye mesleğiniz yoksa Avrupa'da pek bir değeriniz yok. Olmasa da yaşayabilirsiniz elbette ancak dediğim gibi, her şeye sıfırdan başlamak çok zor. Çoğu kişi bunu kaldıramıyor. Şöyle düşünün, evinizde ölseniz belki ailenize aylar sonra haberi gidecek. Kimse gelip bakmaz bile. O yüzden çoğu kişi çekiniyor ve başaramıyor. Yoksa ekonomik ve refah anlamında Türkiye dünya standartlarının 50 kat gerisinde.
Cevabınız için teşekkür ederim.
Belirtmek isterim ki bahsettiğim insanların maneviyattan bahsettiği tek şey yalnızlık oluyor. Elbette haklılar bu konuda fakat maddi açıdan da çok çektiklerini iddia ediyorlar.
Sorsanız sabahtan akşama taş taşıyıp sadece ekmekle besleniyorlar ama durumun öyle olmadığını herkes biliyor. Manevi konularda elbette herkes haklı. Mesela bana sorsanız her şeyi geride bırakıp sıfırdan başlayabilirim keza benzer bir noktadayım fakat kız arkadaşımın aile bağı kuvvetli olduğundan öyle bir girişimde bile bulunamıyoruz.
Benim asıl takıldığım konu maddi taraf. Yurt dışına gidenler sanki yok paraya taş taşıyormuş gibi konuşuyorlar ama öyle olmadığını hepimiz biliyoruz. Bu konunun psikolojik tarafını merak ediyorum.
Ekmek bölünmesin mi istiyorlar yoksa ben refah sağlayayım diğerlerine hava atarım mı diyorlar onu anlayamadım