Benim entelektüel fikir ya da görüşlerim yoktur. Kitap gibiyimdir; başı, ortası ve sonu açık ve net olan birisiyimdir. 3 kuruşa iş yapayımda ayım dönsün diye çabalamam ya da metanet etmem, lakin bu düzen neden böyle bunu sorgulamak istiyorum. Önce bir konuyu irdeleyelim istiyorum, istiyorum ki konunun içerisinde ki parazitleri bulalım ve sorunu çözelim. Kişisel gelişim açısından mı çaba gösterelim, hitabetimizi mi düzeltelim yoksa fikirlerimizi öne alalım? Ben emek neyse buna dayalı hizmet sunan birisiyim, şahsi olarak öyle düşünüyor öyle görüyorum. Bir hizmeti A firması da alsa X fiyat, B firması da alsa X fiyat şeklindeyim. Referansa ihtiyaç duymuyor ya da kimsenin sadakasına muhtaçta değilim elhamdülillah. Ancak burada kelimeler ile tarif edemediğim beni sıkan bunaltan ve rahatsız eden bir şey var. Önümde gözümle göremediğim ancak aklımla hissedebildiğim bir şey lakin bunu idrak edemeyecek kadar toplumun ve benimde buna adapte olduğu bir şey ve bu beni oldukça geriyor.
Hocam sorunun cevabı çok basit. 3. sınıf bir dünya ülkesinde yaşıyoruz. Dolayısıyla enflasyon, dolar, faizin tavan yaptığı bir yerde elbette insanlar 2-3 kuruşun peşine düşecek. Buna kişiler olarak da bakma, firma olarak düşün. Gramajlar azaldı, ürünlerin eski tadı kalmadı vs vs bir sürü etken var. Bu insanlar veya şirketler miktara bakmaz, Senden 3.000 düşer başka birinden 2 bin düşer, firma 5 gr düşer 1 milyon malda bir ton kazancı olur. Ben bu sistemi dolar 6 lira civariyken, kendi sektöründe tr de nerdeyse tek avrupa da da söz sahibi bir şirkete iş görüşmesine giderken anlamıştım. Direk patronla muhatap oldum. Adam bana ne dedi biliyor musun? Agi yi vermem bu maaşın içinde agi de var. 200 lira civarıydı o zamanlar. Senden 200 ondan 200 vs vs uzar bu konu. Biz para demeyiz ama en zengini buysa garibanı da ne koparabilirse
