Kesinlikle katılmıyorum. 65 yaşında çoğu ayakta durmakta zorlanan insanlar.
Yıllarca vergi vermişler.
En büyük korkuları olan ölüme her an yaklaştıklarının farkındalar.
En küçük bir hastalık bile onları korkutuyor ve doktora gitmek zorunda hissediyorlar.
Pek çoğu yanlızlık çekerek yapacak birşey bulamadığı için gezmek istiyor yada doktora gitmek için toplu taşıma kullanıyor.
Kısa mesafelerde dahi toplu taşıma kullandıkları için eleştiriliyorlar ancak bir çoğu yürüme zorluğu bir yana tuvaletini tutmaları sorun olduğu için gidecekleri yere bir an evvel varmak istiyor.
Çoğunun hayattan beklentileri kalmamış. Umutları ve hayalleri kalmamış.

Örnek vermek gerekirse babam. 76 yaşında. Fatih - Beylikdüzü arasına artık toplu taşıma ile bile gelemiyor.
Yürürken zaman zaman bir bacağında hissizlik oluyor ve aniden düşüyor. Uzun süre tuvaletini tutmakta sorun yaşayabiliyor. Bu sebeplerle artık evime gelemiyor.

Onların hayatı zor ve onlar yabancı değiller. Annelerimiz, babalarımız, amcalarımız, dedelerimiz ve gelecekte bizde onlara katılacağız. Evet bir gün bizde yaşlanacağız.
Çalışmıyor olacağız. Evde canımız sıkılacak. Evlatlarımız çalışıyor, torunlarımız okuyor olacak. Zaman geçmeyecek....

Ayrıca gençlerde 250 TL karşılığında 200 binme hakkı alabiliyor. Yani bir nevi sınırsız. Toplu taşımada ise hep gençler var. hatta ben dahil herkes bu haktan yararlanmak için açıköğretim okuyor.

Katıldığım nokta ise hastalık hastası kişiler yüzünden hastanelerde yer bulamamak. 65 yaş altı kronik hastalığı olmayanlar için yıllık muayene limiti olmalı. limiti aşandan ücret alınmalı. Randevu alıp gitmeyenden bir sonraki sefer randevu ücreti alınmalı.