Hocam ben 9 ay önce babamı kaybettim. Bizim aile komünist kökenden geliyor biraz. O yüzden hayatımız boyunca böyle özel günleri hiç kutlamadik. Hatta bu şeyleri kapitalizmin ürün satma araçları olduğunu düşündük hep . Hala da böyleyiz orası ayrı . Hocam şuan sana soylecegim şeyi dinle. Çünkü bu bir "populel kultur kurbanı" bir insanın saçmalıkları değil . Tam aksine doğal ve hiçbir yozlaşma yaşamamış bir aklın tavsiyeleridir .

Herşeyden önce yapman gereken babanın elini öpmek ve çok doğal hislerin ile ona " iyi ki varsın babam beni bu günlere getirdin senin borcun ödenmez" diyeceksin. Bir babanın tek içgüdüsü "başardım" hissidir . Çocuklarımı büyüttüm ve görevlerimi yerine getirdim " hissi bir babadaki Allah'tan verilmiş olan o görevi yerine getirdim hissi yaşatır ve bir baba o zaman başarmış mutlu bir insan olur ...


İkinci olarak hediye konusu şoyle hocam. Her insanın arzuları farklıdır. Kendi babanı en iyi sen bilirsin. Onun sürekli bahis ettiği konulardan onun sohbetlerinden vesayre sen anlarsın babanın ne istediğini.
Mesela bir düğünde iki tane tefeci takım elbise ile gelmişti. Babam onlari eleştirdi. Şunlara bak giydikleri kıyafetlerlere bak gibisinden. .
Ben orada anladım ki bir takım elbise babamın hakkı..

Eğer durumun varsa şunu da düşün . Baban mesela 60 yaşında ve hayatı boyunca bindiği en lux araba Megane .... Git bitane daha iyisini al . Adam 60 yaşında bu saatten sonra hakkıdır... Elin sapigindan, tefecisinden bir eksiği yok babanın... Bunu unutma...