Kurallara uymamayı ne çok seviyoruz…
Her kategorinin maalesef hem alıcısı hem satıcısı olarak benzer sorunlara sebep olan insanlar var.

Piyasa serbest olduğu için belirli bir rakama domine edilemiyor. Elimizdeki en iyi çözüm kendi vicdan muhasebemiz. Zaten sadece bu yeterli olmalı ama yetmiyor.

Müşteriler bir noktaya kadar sorumluluğa ortak ama iş satıcı da bitiyor. Fiyatı kimse kırmasa, -en azından- olabilecek en düşük fiyat belli olurdu, yani taban fiyat. Taban fiyat olmasına rağmen fiyat kıran satıcı olmasa kimse gidip daha düşük rakamlara iş aramaz da yaptıramaz da.

Ama bırakın gitsin. Her alıcının bir satıcısı var. (Son zamanlarda bunu çok dile getiriyorum) Bırakın, 750 dip rakam yerine 300-400 liraya iş yaptırdığı için uyanık olduğunu, kâr ettiğini falan sansınlar. Hazır/çalıntı işe 400 lira ödeyip mutlu olan O müşteri, size gelmediği için aslında bir yerde mutlu bile olabilirsiniz. (Herkesin bütçesi dahilinde iş yaptırdığını biliyorum, hak hukuk vicdan sahibi insanlar zaten konunun muhatabı değil.)

Sonra şikayet konularında bana çalıntı iş vermişler diye “hak aramaya” geldiklerinde kendileri de taban fiyat altına iş yaptırdıkları için ban cezası alıyorlar. Bununla ilgili birçok emsal konu ve karar mevcut. Konusu açılmışken bunu da belirtmiş olalım.

Son olarak, bir tasarımcı olarak işini düzgün ve kaliteli yapan kim varsa bence taban fiyatın en az 2-3 katı fiyat politikasına sahip olmalıdır. Çünkü başlangıç noktası bu olduğu için hiç bilmeyenin de rakamları aynı, profesyonelim diyenin de. Alıcı şunu fark etmeli, “taban fiyata ancak yeni başlayan kişilerden iş alırım”. Kategorinin %80’i taban fiyata iş yapıyor ama herkes profesyonel, herkes “r10’un Bir Şeysi”. Yine de iş almaya gelince fiyat kırıyor. Taban fiyat olmasına rağmen. Böyle bir dengesizlik içinde müşteri de haklı. Hepsi aynıysa en ucuzunu alırım diye düşünüyor.