Hayatlarımız maalesef aynı değil. Bulunduğumuz hayatı yaşamak zorundayız. İsyan etmek, beğenmemek çözüm olsaydı inanın isyan etmeyen tek kişi bulamazdınız. 2009 yılında hayatım tamamen değişti. Ama tutupta bunu bahane ederek yaşamıyorum. Başımıza bu geldiyse bununla yaşayacağız dedim. Çok şükür öyle de oldu.

Yani şunu demek istiyorum. Hepimizin derdi kendine güzel ya da kendine zor. İnsanlık olarak dertlerimizle çare arıyoruz. Bir söz var. Çokta severim.

Ben çaresizliğimi söyledim çaresizliğimde çare aradılar diye.

O yüzden çok fazla kafaya takma. Dert varsa çözüm de vardır. Hakkımızda hayırlısı.