Başınız sağolsun, Allah sabırlar versin. Okurken hissederek yaşadım yazdıklarınızı lakin milyarlarca insan milyarlarca zihniyet var. Mevzu bahis menfaatse, kişinin karşısındakinin ne yaşadığı pekte önemli olmuyor hele ki artık bu zamanda.

Örneğin; her hangi bir ünlüyle tek kare fotoğrafım yok. Fakat çok ünlüyle karşılaşıp sohbet etme imkanım oldu. Bunu yazmamın sebebi gösteriş için yada başka amaçla çekinilen fotoğrafın o insanla edilecek iki çift sözden kıymetsiz oluşudur. Kimsenin acısı kimsede acı hissettirmez. Gerçekten insan olan samimiyetiyle ortak olur yada ağır geleni paylaşmanın çabası içindedir.

Şahsen babamı kaybettikten sonra hala içim acırken o zamanda öyle bir durumda insanların yeme içme derdinde olduğunu gördüm. Bana da bu tip şeyler tuhaf geliyor. Yaşarken saygı gösterilmeyene öldüğünde manevi usüller olmasa hiç saygı göstermezler.

Demem o ki, insan denen mahluk fıtratından uzak ölmeyecek gibi yaşıyor ve öldüğünde sonrası ne oluyorsa oluyor. Geniş bakmak gözlemlemek lazım ve bunun neticesinde anlamak saygı denen şeyi elde tutmak lazım. Empati dediğimiz gün olur bizim böyle durumları yaşadığımız zamanda karşımızdakinde aradığımız şey olur.

İnsan başına geldiğinde ancak “insanlığı” var ise anlayabilir. Diliyorum ki hep anlayalım ve anlaşılalım. Tekrar baş sağlığı diliyorum. Yaradan hep iyi kullarıyla karşılaştırsın.