Yer çekimi, bir cismin kütlesine ve diğer çevresindeki cisimlerin kütlesine bağlı olarak değişir. Isaac Newton'un evrensel kütle çekimi yasasına göre, iki cisim arasındaki çekim kuvveti, bu cisimlerin kütlesinin çarpımıyla doğru orantılı ve aralarındaki uzaklığın karesiyle ters orantılıdır.
Uzayda, özellikle büyük gök cisimlerinin yakınında, yer çekimi daha güçlü olabilir. Örneğin, bir gezegenin yüzeyine daha yaklaştıkça yerçekimi kuvveti artar. Ancak, uzayda genel olarak, özellikle boşlukta veya serbest düşüşte (örneğin, bir uzay aracının yörüngesinde), cisimler yer çekimi olmadan serbest düşer gibi davranır.
Ayrıca, farklı gök cisimlerinde yer çekimi farklı olabilir. Örneğin, Dünya'da yer çekimi bir değere sahipken, Ay'da daha düşüktür. Bu nedenle, bir cismin uzayda yer çekimine maruz kalması durumunda, çevresindeki diğer gök cisimlerine ve onların kütlelerine bağlı olarak yer çekimi değeri değişebilir.