Öyle bir psikolojideyim ki her şeyi ertelemeye başladım.İşe bile zoraki gidiyorum çünkü gitmek zorundayım hiç mutlu değilim ve mutluluğu başka şeylerde arıyorum bunların farkındayım hep bir ek iş yapmak istiyorum ama sadece lafta oluyor hep boş bi umudun içerisindeyim.Kumara sürüklendim battıkça battım belki kimine göre çerez parasıdır ama dediğim gibi ben kendime verdiğim sözleri tutmamaktan anneme yaptığım utanç verici durumdan ve hayatta bir şeye halt olamamazlıktan utanıyorum.Bulunduğum durumu kabullenemedim hep daha fazla para kazanmak istedim legal yollara yönelmek istedim ama hiçbir motivasyonum olmadı ve yapamam edemem algısı oluştu.26 yaşındayım ve bu karamsarlığın içerisindeyim. Alkol tüm kötülüklerin anasıdır diye boşuna dememişler onunla birlikte kumar insanın hayatını hiç ediyor bomboş yaşıyorsun adeta.Farkındalık evet dediğiniz gibi güzel ama ne yapacağını bilememezlik de bir o kadar kötü.Ben bu borçları kapatana kadar içim içimi yiyecek kafam hiç rahat olmuyor çünkü borcuma sadığım ve böyle bir durumdan olunca psikoloji de kalmıyor.Ne yapacağımı bilmiyorum tekrar kumar oynama gibi bir düşüncem yok ama ne yapacağıma dair de en ufak bir fikrim yok bu yüzden yorumlarınızı istedim.