Merhaba,

şimdiye kadar ne kendimde, ne de çekirdek ailemde devlet hastanesinde çok problem yaşayan birine denk gelmedim. İstanbul' da yaşamamızın ve çevrede çokça hastane olmasının bir etkisi olabilir tabi. Hemen randevu alamıyor olsakta MHRS' deki talep oluşturma modülü randevu alma konusunda çok faydalı. İşimiz daha acilse de profesöre veya doçente randevu alıp öyle gidiyoruz.

Alan farketmeksizin Türkiye' deki memurların genel tutumu belli, neredeyse hiçbir kurumda gürel yüz, memnuniyet kaygıları yok; işi çözmekten ziyade başlarından savmaya çalışıyorlar bu durum elbette hastanelere de yansıyor. Genel olarak sistem sorunlu bu işin farklı boyutu.

Yurt dışı tecrübem olmadı açıkçası ama yurt dışında yaşayan Türklerin ülkelerindeki sağlık sistemi anlatımlarında gelişmiş diyebileceğimiz bir çok ülkenin çok sorunlu sistemlere sahip olduğunu ve sağlık sektöründe ülkemiz problemlerinin aslında görece çok hafif kaldığını gözlemliyorum. Elbette her şey mükemmel değil ama kıyas yapıldığında örnek teşkil edebilecek seviyede gibi görünüyor bana.

İşin maddi tarafına bakacak olursak sağlık hizmeti için ödenen bedeller alınan hizmete göre çok makul seviyede. Pek sosyal devlet anlayışını destekleyen birisi de değişim, bu yüzden görüşümü çok tasdiklemeyen de olabilir, bunun bilincinde olarak yazıyorum. Ülkeden giden yetişmiş personelin ve tıp bölümüne gayet normal olarak daha az talebin acıları ilerleyen yıllarda çok daha belirgin olacaktır. Bu yüzden bir çok arkadaşın da önerdiği gibi tss kaçınılmaz gibi görünüyor yakın gelecekte. Herkese geçmiş olsun.

Edit: Her şey çok güzel gibi bir şey demiyorum kesinlikle, en çaresiz zamanında insan hemen yardım bekliyor, hele hastalık gibi bir konuda. Lakin eleştiriden ziyade çözüm üretebilmek lazım birazda. Bu nüfusa bu personel eksik kalıyor, kısa vadede yapılabilecek pek bir şey görünmüyor. Uzun vadede eğitime ve sağlıkçılara önem verilmeli, başka çözüm de üretemiyorum. Sağlıkçılara belirli imtiyazlar tanınıp insanların sağlık sektörüne yönlendirilmesi ve mesleklerin eski saygı duyulan zamanlarına geri dönmesi lazım. Yapılan politik yanlışların yanında sağlıkçıların gidiyor olmasında toplumun da suçu yok değil. Şiddet olaylarını, üstten konuşmaları sık sık görüyoruz. Devletin memurunu koruması gerektiği kadar halkın da kendisini iyileştiren, acısını dindiren, canını kurtaran insanı el üstünde tutması lazım.