Gitmek veya kalmak tek başına saygıyı haketmez.

Bu arkadaşın dediği gibi bir plan proje çerçevesinde bir ideal çerçevesinde kalanlar elbette saygı değerdir.
Atatürk gençliğe hitabette, siyasiler şahsi çıkarlarının peşine düştüğünde, iç ve dış düşmanlar birlik olduğunda, millet fakirleştiğinde bile bu ülkeyi kurtarmak için mücadele edin diye görev vermiş.
Bu görevi kabul edip kafalarındaki bir projenin peşine düşüp ülkede kalanlar son derece saygı değer insanlardır.
Bir de yurtdışına kafasında bir eğitim, bir iş projesi ile gidip sonra daha donanımlı şekilde ülkeye dönmeyi hedefleyenler de saygı değer insanlardır.

Ama sizin söylediğiniz gibi ülke fakirleşti, özgürlükler kısıtlandı diye şahsi konfor alanlarını genişletmek için gidenler saygı değer insanlar falan değiller.
Ben de şahsen önümüzdeki 10 seneyi yurtdışında geçirebilecek olanlara gidin diyorum.
Ama bir ideali olmadan sadece kendi ekonomik durumunu konforunu rahatlatmak için gidenler öcü muamelesi göreceklerdir.
Bu işin felsefesi basit kişinin kendi hayat konforu ile ilgilil ideallerinin yanında yaşadığı toplumun konforu ile ilgili de idealleri yoksa o toplum içinde saygın bir yeri olmamalıdır.
Tıpkı kalıp ülkenin gelişmesi adına hiç bri eyleme katılmayan, Silivri soğuktur diye hiç bir mücadeleye girmeyenlerin saygıyı hak etmedikleri gibi...