Usta Birliği'nde karantinadayken eskiden mescit olarak kullanılmış; derme çatma, tek katlı bir yerde kalıyorduk. Rumca yazılı mezar taşı, eski eşyalar falan vardı kiler kısmında. Hemen dışımızda da bataklık gibi bir yer var.

Bir gün yoruldum ranzama uzandım. Öyle boş boş tavana bakıyorum. Sağımda ve solumda da birer ranza var. Sağımdaki ranzaya biri geldi. Konuşmaya başladı. Sonra o ranzanın sahibi de ona cevap verdi. Bu gelen çocuk bir şey daha söyledi ve gitti. Buraya kadar bir şey yok değil mi? Sağımdaki ranza hep boştu beyler. Koğuşta kimse yoktu.

Gelen çocuk kimle konuştu, ben ranzanın sahibinin sesini, ona cevap verdiğini nasıl duydum.. Hala büyük bir sır.