Zaman su gibi akıp giderken birden çarkının yavaşladığını köşeye sıkıştığını hissedersin. O durumda ne edecek söz nede hareket edecek halin kalmıştır. Sanki ısrarla kapılar üstüne kapanır. Ama sabırla o altın kapının yerini bulmakta çabalarsın. Belki de o altın kapı aslında uçurumdur.
Dünya mı zorlaştı yoksa insanlık mı? Hayat çarkı dönmeyince her şeyin anlamsız olduğunu anlıyorsun. Özellikle gündüzün zıttı gece hep sarılarak dert yandığımız kara çarşafımız olmadı mı? Söylenecek söz çok ama anlatacak ömür yok.